HISTORI DHE GJERA TJERA RRETH MUAJIT SHA’BAN

Muaji Sha'ban është muaji i tetë i kalendarit hënor musliman; është muaji që i paraprin Ramazanit. Kuptimi i fjalëpërfjalshëm i fjalës Sha’ban është diçka që po zhvillohet me sukses ose po rritet pandërprerë. Ky është një muaj në të cilin Pejgamberi agjëronte pandërprerë.

 

 

Pavëmendshmëria për vlerën e këtij muaji

 

Aishja, gruaja e Pejgamberit sal-lAllahu alejhi ve sel-lem tha: “Nuk e kam parë Pejgamberin të agjërojë (vullnetarisht) më shumë sesa në muajin e Sha’banit. Ai agjëronte gjatë gjithë muajit.” El-Buhari)

Kur Pejgamberi s.a.s. u pyet përse agjëron kaq shumë në muajin Sha’ban, ai u përgjigj: 

“Ka një muaj ndërmjet Rexhebit dhe Ramazanit, të cilin shumë njerëz e lënë pas dore; është muaji në të cilin veprat ngrihen (për vlerësim) te Zoti i gjithësisë dhe më pëlqen të jem në gjendje agjërimi kur veprat e mia merren për vlerësim.” (En-Nes?'i)

Nga ky hadith mësojmë:

- Pejgamberi agjëroi vazhdimisht në muajin Sha’ban. Arsyeja e atij agjërimi është se veprat janë të ngritura për vlerësim dhe,

- Kushti më i mirë për të vlerësuar veprat e dikujt është në gjendje agjërimi.

Këtu kemi parasysh fjalët e Pejgamberit s.a.s. që kanë të bëjnë me natyrën e veçantë të ibadetit të sijamit / agjërimit:

“Çdo vepër e njeriut është për vete përveç agjërimit; është për mua dhe do ta shpërblej personalisht”. (El-Buhari)

Ne gjithashtu bëmë të kuptojmë rëndësinë e njohjes së përgjegjësisë sonë për veprat tona. Secili prej nesh duhet të reflektojë mbi ajetin:

“O ju besimtarë, Jini sinqerisht të devotshëm ndaj Allahut dhe veshtoni me vëmendje atë që ke dërguar për të nesërmen. Jini sinqerisht të ndërgjegjshëm për Allahun, sepse me siguri Allahu është i informuar mirë për të gjitha veprat tuaja.” (Kur’an 59:18)

 

 

Ngjarjet historike në 15 Sha'ban

 

- Kibla ose drejtimi i namazit u ndryshua nga Mesxhid’ul-Aksa (Jerusalemi) në "Qabe" - në Mesxhid’ul-Har?m (Mekë) në vitin e dytë hixhri më 15 Sha’ban.

- Ekziston një hadith i dokumentuar në Sunenin e Ibn Maxhes dhe Musnedin e Ahmed bin Hanbelit, i cili nuk është i shkallës më të lartë të autenticitetit; në natën e 15-të të Sha’banit në kohën e Pejgamberit a.s. ndodhi një ndodhi, ndërsa ai ishte në Medinë. Gruaja e Pejgamberit s.a.s., Aishja r.a. tregon se ajo u zgjua në mes të natës dhe e gjeti Pejgamberin larg shtëpisë. Ajo e kërkoi atë dhe e gjeti në varreza dhe pasi e pyeti për arsyen, ai tha se këtë natë Allahu fal mëkatet; prandaj kemi emrin Lejlet‘ul-Ber?'ah (Nata e Faljes). Edhe pse kjo ndodhi njoftohet në një hadith të dobët, padyshim ka hadithe autentike që dëshmojnë për rëndësinë e Nisfu Sha'banit.  

 

 

Referenca për Nisfu Sha'ban në transmetimet autentike

 

Le të reflektojmë mbi një hadith autentik në lidhje me Nisfu Sha'banin dhe të shqyrtojmë mësimet që nxjerrim prej tij.

Sahabiu Mu'adh ibn Xhebeli ka transmetuar se Pejgamberi s.a.s. ka thënë: "Natën e Nisfu Sha'baninit, Allahu shikon krijesat e Tij dhe i fal të gjithë ata, përveç politeistëve, grindavecëve ose atyre që urrejnë." (Taber?niu)

 

 

Tri porosi nga hadithi lidhur me Nisfu Sha’banin

 

- Pika e parë është se padyshim Nata e Beratit ka një rëndësi, siç e përmendi veçanërisht Pejgamberi a.s. Nuk është çudi që në mesin e shumë dijetarëve të mëdhenj që kanë theksuar rëndësinë e Nisfu Sha’banit përfshihet Imam Shafiu, Imam Evzaiu, Imam Sujutiu, Imam ibn Tejmije dhe Imam Neveviu.

- Pika e dytë që duhet theksuar është falja e Allahut. Ne i pranojmë fjalët e Pejgamberit a.s.:

“Të gjithë njerëzit janë mëkatarë dhe më të mirët nga ata që mëkatojnë janë ata që pendohen.” (Tirmidhiu).

Kështu përkujtohemi në Kur'an:

"Lutni Zotin tuaj t'ju falë mëkatet tuaja dhe kthehuni tek Ai me pendim, sepse me të vërtetë, Zoti im është Dhurues i mirësive, Më i dashur". (Hud, 11: 88-90)

Prandaj, le t'ia vëmë veshin të gjithë premtimit dhe ftesës së Zotit:

"O robërit e Mi, të cilët e keni ngarkuar me shumë gabime veten tuaj! (Ez-Zumer, 39:53)

Përveç kërkimit të faljes, le të jemi edhe falës:

"Nëse falni, pajtohuni dhe falni, me të vërtetë Allahu është Falës, Mëshirues." (Et-Tegabun, 64:14)

- Pika e tretë e përmendur në hadith është paralajmërimi për të mos qenë mushrik e as mush?Hin.

Shirku: Ne jemi përkujtuar në suren Lukman se “shirku është me të vërtetë një gabim i madh” (Lukman, 31:13) dhe më tej jemi paralajmëruar në suren En-Nisa: “Allahu i fal të gjitha mëkatet përveç shirkut, sepse shirku është mëkati më i madh. falsifikim.” (En-Nisa, 4:48)

Në thelb ekzistojnë dy kategori të shirkut:

- Shirk’ul-ekber / shirku i madh, që nënkupton shoqërimin ose barazimin e ndonjë gjëje në çfarëdo mënyre me Allahun.

- Shirk’ul-esgar / shirku i vogël. Pejgamberi s.a.s tha: "Nga frika që kam më e frikshme është se ju do të përfshiheni në shirk’ul-esgar." Ai u pyet se çfarë është shirk’ul-esgar, ai u përgjigj: "Të bësh gjëra për t'u shtirë." (Musnedi i Ahmed ibn Hanbelit)

Prandaj, ihlasi / sinqeriteti është thelbësor për çdo veprim. Siç tha Pejgamberi:

"Veprat gjykohen nga qëllimet".

Kështu, qëllimi i sinqertë zëvendëson çdo veprim, sepse në një veprim të jashtëm mund të ketë sharje ose motive të fshehta. Kështu, Pejgamberi na kujtoi se:

“Allahu nuk ju gjykon nga fiziku juaj apo nga pamja; Ai më tepër shikon (sinqeritetin) e zemrës suaj dhe (mirësinë e) veprave tuaja.” (Muslimi)

Pejgamberi a.s. gjithashtu tha:

“Me të vërtetë janë të suksesshëm ata që janë të sinqertë në besim, zemrat e të cilëve janë të pastra, gjuhët e të cilëve janë të sinqerta, të cilët kanë përmbajtje të brendshme dhe karakteri i të cilëve është i drejtë.” (Musnedi i Ahmed ibn Hanbelit)

Mush?hin: Ne jemi paralajmëruar gjithashtu në hadith që të mos jemi prej mushahinëve (personi që ushqen urrejtje kundër muslimanëve); pra ata që janë tepër argumentues dhe urrejtës. Allahu thotë në Kur’an:

“Në mesin e njerëzve, ka nga ata që mund të të bëjnë përshtypje bisedat e tyre për çështjet e kësaj bote dhe e thërrasin Allahun të dëshmojë atë që kanë në zemrat e tyre, por ata janë argumentues të ashpër.” (El-Bekare, 2: 204).

Pejgamberi s.a.s. kështu paralajmëroi:

Njerëzit më të papëlqyer sipas vlerësimit të Allahut janë ata që më argumentojnë.” (Buhariu).

 

 

Reflektoni një kulturë të mirëfilltë

 

Pra, le të shmangim argumentimin, të mos mbajmë urrejtje dhe të jemi më të dashur. Të mençurit kanë thënë: “Mbushuni me cilësitë e Allahut”.

Cilësitë e Hyjnores dhe ato karakteristika që i pëlqejnë Hyjnores janë me të vërtetë cilësitë më të mira për t'u ngrënë dhe për t'u ushqyer. Allahu është El-Ved?d / Më i Dashuri dhe një besimtar duhet t'i thithë këto cilësi dhe t'i shfaqë ato në nivel njerëzor. Është në këtë frymë që Pejgamberi ynë i dashur a.s. këshilloi: “Kulmi i arsyetimit pas pranimit të besimit në Hyjnore është të jesh i dashur me njerëzit dhe të bësh mirë ndaj të tjerëve, pavarësisht nëse janë të devotshëm apo mëkatarë.” (Bejhakiu)

 

 

Kini parasysh mësimet e Sha’banit

 

Të diturit tanë na këshillojnë:

Ka kaluar Rexhebi dhe ka hyrë Sha’bani; Të suksesshëm janë ata që me sukses e përgatitën veten me afërsinë e Allahut në Rexheb për Ramazan; por tani që ka hyrë Shabani, njerëzit janë të pakujdesshëm.

Në natën e Nisfu Sha’banit, që çon në muajin e veçantë të Ramazanit, le të pranojmë se gjëja e duhur për të bërë është gjithmonë gjëja më e mirë për të bërë. Le të bëjmë të gjitha format e së mirës me qëllimet më të mira; dhe shmangni çdo formë të së keqes në të gjitha dimensionet e saj. Kuptoni se veprat tona vlerësohen dhe se ne do të mbajmë përgjegjësi. Le të mos jemi argumentues dhe të urryer, le të jemi më tepër të dashur dhe të dhembshur.

Në përputhje me emrin e Sha’banit, gjithnjë në rritje, Allahu na shtoftë në mirësi dhe dëgjojmë këshillat profetike (siç dokumenton Tibrani); “Mos u përfshini në asnjë veprim përveç nëse është i mirë; mos thuaj asgjë nëse nuk është e dobishme.”

 

Përktheu[1]:

N. Ibrahimi

 

 

RSS per kategorine Lajme Shfletuesi i Kur'anit

  • RSS per kategorine Lajme